do kontaktu z żywnością Architektoniczne aluminium powlekane kolorowo: nie chodzi tylko o powłokę

Wstęp

Wielu nabywców zakłada, że ​​jedyną różnicą pomiędzy aluminium powlekanym organicznie dopuszczonym do kontaktu z żywnością a zwykłym aluminium powlekanym organicznie do zastosowań architektonicznych są systemy farb powierzchniowych. W rzeczywistości wybór stopu podłoża, limity składu chemicznego, obróbka wstępna powierzchni, kontrola procesu produkcyjnego i standardy zgodności również tworzą istotne różnice. Nawet w przypadku identycznych żywic powłokowych użycie niekwalifikowanego aluminium podstawowego dyskwalifikuje materiał do zastosowań mających kontakt z żywnością. W tym artykule omówiono różnice w podłożach, kontrasty systemów powłokowych, zasady obróbki wstępnej i wytyczne dotyczące stosowania w rzeczywistych warunkach.

Różnice w podłożach: Nie można ich stosować wymiennie nawet w przypadku tej samej serii stopów

Powszechne nieporozumienie: ten sam gatunek stopu może być stosowany zarówno w budownictwie, jak i w kontakcie z żywnością. Chociaż istnieją nakładające się numery stopów, podłoża przeznaczone do kontaktu z żywnością wymagają bardziej rygorystycznych ograniczeń dotyczących zanieczyszczeń, czystości powierzchni i wymagań dotyczących środowiska produkcyjnego.

Wymagania dotyczące podłoża klasy architektonicznej

Architektoniczne aluminium powlekane kolorowo nadaje priorytet właściwościom mechanicznym, odporności na korozję na zewnątrz i plastyczności fasad, pokryć dachowych, rynien i ścian osłonowych.

Popularne stopy: 3003-H24, 3004, 5005, 5052. 3003 Al-Mn jest głównym materiałem stosowanym w projektach budynków zewnętrznych, ukierunkowanym na wytrzymałość na rozciąganie, zginanie i odporność na korozję atmosferyczną.

Koncentracja chemiczna: Kontrola Mn, Mg, Fe i Si w celu spełnienia wymagań dotyczących wytrzymałości konstrukcyjnej i ochrony przed rdzą na zewnątrz. Nie są wymagane rygorystyczne ograniczenia migracji metali ciężkich.

Standard powierzchni: Skoncentruj się na płaskości, bez widocznych wad toczenia; Limity pozostałości oleju i cząstek powierzchniowych są zgodne z ogólnymi normami przemysłowymi dotyczącymi aluminium, bez ograniczeń związanych z higieną żywności.

Stan: Twarde stany H14, H16, H24 dominują w zakresie sztywności strukturalnej.

Wymagania dotyczące podłoża przeznaczonego do kontaktu z żywnością

Powlekane kolorowo aluminium przeznaczone do kontaktu z żywnością zapewnia brak migracji metali ciężkich, higieniczną czystość i obojętność chemiczną w przypadku kontaktu z wodnymi, kwaśnymi lub tłustymi mediami spożywczymi.

Powszechnie stosowane stopy: seria 1000 o wysokiej czystości (1050, 1100), 3003, 8011. Miedź, ołów, kadm i arsen muszą spełniać rygorystyczne progi regulacyjne. Wersje o wysokiej zawartości Cu są wykluczone, aby uniknąć ryzyka wymywania jonów metali.

Koncentracja chemiczna: Rygorystyczna kontrola elementów zanieczyszczeń. Nawet stop 3003 do użytku spożywczego musi odpowiadać specyfikacjom materiału przeznaczonego do kontaktu z żywnością, różniącym się od stopu architektonicznego 3003 z szerszą tolerancją na zanieczyszczenia.

Standard powierzchni: Bardzo niska zawartość oleju resztkowego, brak zanieczyszczeń powierzchniowych zawierających metale ciężkie. Olej walcowniczy i środki pomocnicze muszą odpowiadać normom produkcji mającym kontakt z żywnością. Pasywacja zawierająca chromian jest często zabroniona w przypadku odmian dopuszczonych do kontaktu z żywnością.

Temperowanie: W przypadku głęboko tłoczonych części pojemników na żywność często stosuje się stany O-miękkie lub niskotwarde.

Czy jeden gatunek stopu może obejmować oba obszary?

Technicznie tak, tylko z nazwy. Na przykład AA3003 istnieje zarówno do użytku w architekturze, jak i żywności. Jednak podłoże klasy architektonicznej 3003 nie może być bezpośrednio przystosowane do kontaktu z żywnością, ponieważ jego standardy tolerancji na zanieczyszczenia i czystość powierzchni nie spełniają przepisów dotyczących bezpieczeństwa żywności. Możliwość śledzenia partii podłoża staje się również obowiązkowa w przypadku materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, co nie jest konieczne w przypadku zamówień architektonicznych.

Różnice w rdzeniu systemu powłokowego

Powłoka jest najbardziej widocznym wyróżnikiem, jednak wymagania dotyczące powłoki opierają się na odpowiednim podłożu i obróbce wstępnej.

Powłoka klasy architektonicznej

Główne opcje żywic: poliester PE, poliester modyfikowany silikonem SMP, poliester HDP o wysokiej wytrzymałości, fluorokarbon PVDF.

Podstawowe cele w zakresie wydajności: odporność na promieniowanie UV, zapobieganie kredowaniu, zapobieganie blaknięciu, odporność na mgłę solną przy długotrwałej ekspozycji na zewnątrz.

Ograniczenia: Brak ograniczeń migracji mających kontakt z żywnością; wiele dodatków przemysłowych jest dozwolonych w celu poprawy odporności na warunki atmosferyczne.

Typowa grubość powłoki: PE 18-22 µm; Warstwa nawierzchniowa PVDF 25‑32 µm. Do ochrony płyt budowlanych stosuje się tylny podkład antykorozyjny.

Powłoka przeznaczona do kontaktu z żywnością

Główne opcje żywicy: PE dopuszczony do kontaktu z żywnością, epoksyd dopuszczony do kontaktu z żywnością, dopuszczony poliester do kontaktu z żywnością. Architektoniczny PVDF/SMP nie może być bezpośrednio stosowany do kontaktu z żywnością, nawet w przypadku identycznych rodzin żywic.

Podstawowe cele w zakresie wydajności: Zgodność w zakresie migracji zgodnie z FDA 21 CFR 175.300, UE 10/2011, GB 4806.9; brak zapachu, brak przenikania substancji do płynów imitujących żywność (kwas octowy, etanol, woda).

Ograniczenia: Dozwolone są wyłącznie komponenty surowców znajdujące się na liście pozytywnej; toksyczne dodatki są zakazane. Integralność powłoki ma kluczowe znaczenie: każde podłoże narażające na zarysowania stwarza ryzyko migracji metalu.

Grubość powłoki: Zwykle cieńsze funkcjonalne warstwy barierowe, zoptymalizowane pod kątem testów bezpieczeństwa żywności, a nie wieloletniej ochrony przed promieniowaniem UV na zewnątrz.

Luka w procesie obróbki wstępnej i produkcji

Wielu kupujących nie zwraca uwagi na obróbkę wstępną, która znajduje się pomiędzy podłożem a powłoką nawierzchniową i silnie wpływa na bezpieczeństwo użytkowania końcowego.

Wstępna obróbka architektoniczna: Głównie folia konwersyjna z chromianu lub trójwartościowego chromu, ukierunkowana na przyczepność powłoki i ochronę przed korozją atmosferyczną. Konwersja na bazie chromu sześciowartościowego jest powszechnie akceptowana w budownictwie.

Obróbka wstępna do kontaktu z żywnością: większość rynków zakazuje pasywacji sześciowartościowym chromem. Stosuje się konwersję bezchromową lub zatwierdzone systemy z chromem trójwartościowym. Linie produkcyjne wymagają specjalnego czyszczenia i należy unikać zanieczyszczeń krzyżowych z produkcji przemysłowej.

Ważna uwaga: Nawet jeśli pomalujesz żywicą dopuszczoną do kontaktu z żywnością podłoże architektoniczne za pomocą zwykłej obróbki wstępnej chromianem, gotowy produkt nadal nie uzyska certyfikatu dopuszczenia do kontaktu z żywnością.

Szybka tabela porównawcza: aluminium przeznaczone do kontaktu z żywnością a aluminium architektoniczne powlekane organicznie

Najczęstsze błędy w zakupach

• ❌ „Ten sam numer stopu = ta sama jakość podłoża.”

Nazwa gatunku stopu nie jest wystarczającym dowodem na użycie do kontaktu z żywnością. Musisz zweryfikować certyfikaty składu chemicznego i raporty z testów bezpieczeństwa żywności.

• ❌ „Pomaluj aluminium architektoniczne powłoką dopuszczoną do kontaktu z żywnością, aby uzyskać materiał dopuszczony do kontaktu z żywnością.”

Zanieczyszczenia podłoża, pozostałości oleju walcowniczego i warstwa powłoki wstępnej naruszają wymagania dotyczące kontaktu z żywnością już przed nałożeniem powłoki nawierzchniowej.

• ❌ `Powłoka przeznaczona do kontaktu z żywnością automatycznie sprawdza się w przypadku zastosowań zewnętrznych w budynkach.'

Żywice bezpieczne dla żywności nie są zoptymalizowane pod kątem długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV; mogą kredować i szybko blaknąć pod wpływem światła słonecznego.

Wniosek

Powłoka to najbardziej oczywista różnica, jednak skład chemiczny podłoża, czystość powierzchni, obróbka wstępna i zgodność z całym procesem to równie istotne różnice między aluminium pokrytym kolorem do zastosowań spożywczych i architektonicznych. To samo oznaczenie stopu nie gwarantuje wymienności. W przypadku projektów mających kontakt z żywnością kupujący muszą sprawdzić raporty dotyczące składu podłoża, specyfikacje obróbki wstępnej i pełne certyfikaty bezpieczeństwa żywności, a nie skupiać się wyłącznie na recepturach farb powierzchniowych. W przypadku projektów architektonicznych wybór materiału przeznaczonego do kontaktu z żywnością powoduje niepotrzebny wzrost kosztów bez dodatkowych korzyści związanych z warunkami atmosferycznymi na zewnątrz.